HDMI ARC vs eARC: zwrot audio wyjaśniony

ARC i eARC przesyłają dźwięk z telewizora z powrotem kablem HDMI do soundbara lub amplitunera AV, dzięki czemu tuner i aplikacje telewizora mogą korzystać z zewnętrznych głośników bez dodatkowego kabla. Różnica polega na przepustowości. ARC (wprowadzony wraz z HDMI 1.4 w 2009 roku) przesyła stereo PCM i skompresowane 5.1, takie jak Dolby Digital i DTS. eARC (wprowadzony wraz z HDMI 2.1 w 2017 roku) przesyła nieskompresowany wielokanałowy PCM do 8 kanałów oraz formaty bezstratne, takie jak Dolby TrueHD, DTS-HD Master Audio i Dolby Atmos w nich zawarte, z przepływnością do 37 Mbps. Jeśli źródłem jest aplikacja streamingowa w telewizorze, a dźwięk to Dolby Atmos w formie stratnej, ARC może go przepuścić; jeśli źródłem jest odtwarzacz Blu-ray podłączony do telewizora, a dźwięk jest bezstratny, eARC to jedyna droga powrotna.

Co każde z nich odsyła z telewizora

ARC wykorzystuje ten sam pojedynczy kabel HDMI, który przesyła obraz do telewizora. Dźwięk podróżuje w przeciwnym kierunku, od wejścia HDMI telewizora oznaczonego ARC do wyjścia HDMI soundbara lub amplitunera oznaczonego ARC. To kanał zwrotny, a nie osobne łącze.

ARC został zaprojektowany na erę telewizji naziemnej i DVD, gdzie najlepszym dźwiękiem w kablu było skompresowane 5.1. Nadal sobie z tym radzi. Nie może jednak przesyłać bezstratnych ścieżek z Blu-ray ani nieskompresowanego wielokanałowego PCM, który wyprowadzają niektóre gry i odtwarzacze multimedialne. Gdy telewizor otrzymuje takie formaty, a ma tylko ARC, zwykle miksuje je w dół do stereo lub ponownie koduje do skompresowanego strumienia 5.1. Efekt jest słyszalny, ale to nie jest ścieżka z płyty.

eARC usuwa ten limit. Wykorzystuje przewody kanału Ethernet HDMI wewnątrz kabla do przesyłania dźwięku, dlatego kabel ma znaczenie. Formaty, które przepuszcza, to te, których amplituner lub soundbar potrzebuje do dekodowania Dolby Atmos i DTS:X bez utraty danych obiektowych, które sprawiają, że działają.

Które formaty wymagają eARC

Dolby Atmos to format, o który ludzie pytają najczęściej, a odpowiedź zależy od sposobu dostarczenia. Atmos w strumieniu Dolby Digital Plus, w jaki wysyła go większość serwisów streamingowych, może podróżować przez ARC. Atmos w strumieniu Dolby TrueHD, w jakim pojawia się na wielu płytach Blu-ray, wymaga eARC. Ten sam podział dotyczy DTS:X: wersja bezstratna wymaga eARC, wersja skompresowana nie.

Nieskompresowany wielokanałowy PCM to drugi częsty przypadek. Konsola do gier lub komputer ustawiony na wyjście 5.1 lub 7.1 PCM wysyła więcej danych, niż ARC może przenieść. Przez ARC telewizor zwykle złoży to do stereo. Przez eARC dociera to w nienaruszonym stanie.

Jeśli źródło dźwięku to urządzenie podłączone do soundbara lub amplitunera, a nie do telewizora, kanał zwrotny w ogóle nie jest używany. Amplituner pobiera dźwięk bezpośrednio z odtwarzacza, a telewizor musi tylko przesłać obraz w drugą stronę. W takim układzie ARC i eARC nie mają znaczenia dla dźwięku.

Kabel, jakiego wymaga eARC

eARC działa na przewodach kanału Ethernet HDMI, więc kabel musi je mieć. Kabel High Speed HDMI with Ethernet ma te przewody; kabel Ultra High Speed HDMI również je ma. Standardowy kabel HDMI lub starszy kabel High Speed bez Ethernetu ich nie ma i eARC nie będzie przez niego działać, nawet jeśli oba urządzenia obsługują eARC.

Oznaczenia kabli to praktyczny problem. Kable HDMI są certyfikowane według prędkości, a nie numeru wersji, więc kabel oznaczony „HDMI 2.1” jest błędnie oznaczony. Nazwy certyfikatów, których należy szukać, to Premium High Speed (18 Gbps, 4K przy 60 Hz z HDR) i Ultra High Speed (48 Gbps, 4K przy 120 Hz i 8K przy 60 Hz). Oba przenoszą kanał Ethernet. Kable Premium High Speed i Ultra High Speed mają również etykietę certyfikacyjną z kodem QR, który weryfikuje oficjalna aplikacja HDMI Cable Certification. Pełną historię wersji i to, co każda dodała, znajdziesz w HDMI 1.4, 2.0, 2.1 i 2.2: wyjaśnienie wersji.

Długość ma mniejsze znaczenie dla dźwięku niż dla obrazu, ale obowiązują te same ograniczenia pasywnej miedzi. Krótkie kable pasywne są niezawodne; wraz ze wzrostem długości i prędkości pasywna miedź staje się mniej pewna, a do dłuższych odcinków stosuje się aktywne kable HDMI lub światłowodowe. Te kable są kierunkowe, a koniec źródłowy musi być podłączony do odtwarzacza lub komputera, a nie do telewizora.

ARC vs optyk: kiedy kabel optyczny jest prostszy

Kabel optyczny (TOSLINK) przesyła te same formaty audio co ARC: dwukanałowy PCM i skompresowane 5.1, takie jak Dolby Digital i DTS. Nie przesyła bezstratnych formatów wielokanałowych. To czyni go bezpośrednim zamiennikiem ARC w typowym przypadku, gdy telewizor wysyła dźwięk naziemny lub streamingowy do soundbara, i pozwala uniknąć uzgadniania HDMI oraz oznaczania wejść, których wymaga ARC.

Kompromisy są realne. Optyk wymaga własnego kabla oprócz kabla HDMI przesyłającego obraz do telewizora i nie może przesyłać formatów eARC. Nie może też przesyłać sygnałów sterujących HDMI, które pozwalają jednemu pilotowi włączyć oba urządzenia i regulować głośność, choć wiele telewizorów i soundbarów nadal może przekazywać polecenia głośności przez HDMI-CEC, gdy dźwięk biegnie optykiem. Porównanie obu cyfrowych kabli audio znajdziesz w optyczny vs koncentryczny cyfrowy audio.

Wybierz optyk, gdy dźwięk to stereo lub skompresowane 5.1, a konfiguracja jest prosta. Wybierz eARC, gdy dźwięk jest bezstratny, gdy to nieskompresowany wielokanałowy PCM lub gdy Atmos ma dotrzeć z nienaruszonymi danymi obiektowymi.

Co idzie nie tak

Większość awarii ARC i eARC sprowadza się do jednej z kilku rzeczy.

• Złe wejście HDMI. Tylko jedno wejście w większości telewizorów jest oznaczone ARC i tylko jedno wyjście w większości soundbarów i amplitunerów jest oznaczone ARC. Podłączenie do dowolnego innego portu daje obraz, ale nie daje dźwięku zwrotnego.
• Kabel bez kanału Ethernet. eARC wymaga przewodów kanału Ethernet HDMI. Kabel starszy niż High Speed with Ethernet lub cienki kabel sprzedawany bez tej specyfikacji nie przeniesie eARC. Urządzenia mogą oba obsługiwać eARC, a mimo to przełączyć się na ARC.
• Wyłączone ustawienie. Wiele telewizorów jest dostarczanych z wyłączonymi funkcjami HDMI-CEC i ARC lub ustawionymi na inne wyjście audio. Nazwy menu różnią się w zależności od producenta, ale wyjście audio musi być wskazane na port HDMI ARC/eARC, a nie na głośniki telewizora.
• Amplituner, który nie przepuszcza eARC. Jeśli odtwarzacz jest podłączony do amplitunera, a amplituner przekazuje obraz do telewizora, ścieżka dźwięku zwrotnego musi być obsługiwana przez amplituner. Niektóre amplitunery obsługują eARC na swoim wyjściu, ale nie wtedy, gdy działają jako przekaznik dla niektórych formatów.
• Soundbar, który obsługuje tylko ARC. eARC jest kompatybilny wstecz: telewizor eARC i soundbar ARC negocjują w dół do ARC. Formaty bezstratne nie przejdą, a telewizor zwykle zmiksuje je w dół.
• Format, którego telewizor nie może zdekodować. Jeśli telewizor otrzymuje bezstratną ścieżkę z odtwarzacza, a ma tylko ARC, może nie być w stanie jej w ogóle zdekodować, a wynikiem może być cisza zamiast zmiksowania w dół. Ustawienie odtwarzacza na wyjście skompresowanego formatu przez ARC to zwykłe rozwiązanie.

Wybór między nimi

Jeśli soundbar lub amplituner obsługuje eARC, a telewizor również, użyj eARC i kabla Premium High Speed lub Ultra High Speed. To pokrywa każdy format, jaki może obsłużyć którekolwiek urządzenie, i nie kosztuje dodatkowo w kategoriach kabla, ponieważ ten sam kabel przenosi obraz.

Jeśli jedno kończy się na ARC, masz ARC. Ustaw źródło na wyjście skompresowanego 5.1 lub stereo PCM i oczekuj, że ścieżki bezstratne będą konwertowane, a nie przepuszczane. Jeśli źródłem jest aplikacja streamingowa w telewizorze, często to wszystko, co jest z dźwięku.

Jeśli zestaw to telewizor i soundbar bez innych źródeł, a dźwięk to stereo lub skompresowane 5.1, kabel optyczny jest ważnym i często prostszym rozwiązaniem. Całkowicie omija uzgadnianie HDMI. W momencie, gdy pojawia się bezstratny dźwięk lub nieskompresowany wielokanałowy PCM, kanał zwrotny musi być eARC.