Kompozytowe vs komponentowe: porównanie kabli RCA

Kompozytowe i komponentowe wideo to formaty analogowe, które przesyłane są przez wtyki RCA, a same wtyki wyglądają identycznie. Różnica polega na tym, co przenosi każdy kabel. Kompozytowe przesyła całą informację obrazu jednym przewodem środkowym, więc kolor i jasność są zmieszane, a obraz jest w standardowej rozdzielczości. Komponentowe dzieli obraz na trzy sygnały w trzech oddzielnych kablach, co utrzymuje jasność i kolor osobno i pozwala na progresywne skanowanie oraz wysoką rozdzielczość do 1080i. Jeśli podłączasz odtwarzacz DVD, konsolę do gier lub dekoder do wyświetlacza, wybrany format określa najlepszy możliwy obraz.

Co przenosi kompozytowe wideo

Kompozytowe wideo to jeden żółty wtyk RCA. Sygnał zawiera luminancję (jasność) i chrominancję (kolor) połączone, plus impulsy synchronizacji. Ponieważ wszystko dzieli jeden przewód, wyświetlacz musi ponownie rozdzielić części, a to filtrowanie zmiękcza drobne szczegóły i może powodować efekt pełzania i prążki kolorowe na ostrych krawędziach. Kompozytowe obsługuje tylko standardową rozdzielczość. To najniższy wspólny mianownik wśród analogowych połączeń wideo i najbardziej prawdopodobne, że znajdziesz je w bardzo starym telewizorze, magnetowidzie lub konsoli.

Czerwone i białe wtyki RCA obok żółtego nie są wideo. Przenoszą analogowe stereo audio, po jednym kanale każdy, na poziomie liniowym konsumenckim -10 dBV. Kabel żółto-czerwono-biały to zatem jedno połączenie kompozytowe wideo plus dwa połączenia audio, a trzy wtyki nie są zamienne, mimo że złącza pasują. Po stronie audio ten sam wtyk RCA jest używany do koncentrycznego S/PDIF, ale to sygnał cyfrowy 75 omów i powinien używać kabla 75 omów, a nie zwykłego przewodu audio. Więcej o tych wtykach w rodzaje kabli audio: XLR, TRS, TS, RCA i 3,5 mm.

Co przenosi komponentowe wideo

Komponentowe wideo, zapisywane YPbPr, używa trzech wtyków RCA, zwykle w kolorach zielonym, niebieskim i czerwonym. Zielony wtyk przenosi sygnał Y, czyli jasność i synchronizację. Niebieski wtyk przenosi Pb, różnicę między niebieskim a jasnością. Czerwony wtyk przenosi Pr, różnicę między czerwonym a jasnością. Ponieważ jasność podróżuje własnym przewodem, wyświetlacz nie musi jej filtrować z połączonego sygnału, więc krawędzie pozostają ostrzejsze, a szczegóły kolorów czystsze.

Komponentowe jest analogowe, ale obsługuje progresywne skanowanie i rozdzielczości do 1080i. W odtwarzaczu DVD lub wczesnym dekoderze HD to często najlepsze dostępne wyjście analogowe. Trzem wtykom wideo czasami towarzyszą dwa kolejne wtyki RCA dla stereo audio, tworząc wiązkę pięciu wtyków. Kolory to konwencja, nie standard: liczy się to, że każdy wtyk trafia do pasującego gniazda.

Porównanie S-Video i SCART

S-Video używa 4-pinowego złącza mini-DIN i rozdziela luminancję od chrominancji, co usuwa większość efektu pełzania i prążków kolorowych kompozytowego. To nadal standardowa rozdzielczość, ale na CRT lub wczesnym panelu płaskim to widoczny krok naprzód w stosunku do żółtego wtyku RCA. S-Video vs kompozytowe to zatem pytanie, czy źródło i wyświetlacz mają okrągłe 4-pinowe gniazdo; jeśli tak, użyj go.

SCART to 21-pinowe europejskie złącze, które może przenosić kompozytowe, S-Video lub RGB, w zależności od tego, jak okablowany jest kabel i sprzęt. RGB przez SCART to najlepszy analogowy obraz w standardowej rozdzielczości dostępny w europejskich telewizorach i dekoderach, lepszy od kompozytowego i zwykle lepszy od S-Video. Kabel SCART może być w pełni okablowany lub przenosić tylko kompozytowe, więc sprawdź, co faktycznie wyprowadza źródło, zanim założysz RGB.

Podłączanie starych konsol i odtwarzaczy do nowoczesnego telewizora

Nowoczesne telewizory często nie mają w ogóle analogowych wejść wideo. Praktyczna droga zależy od tego, co wyprowadza stare urządzenie i co akceptuje telewizor.

• Jeśli telewizor ma żółte wejście RCA, kabel kompozytowy działa bezpośrednio. Oczekuj standardowej rozdzielczości i miękkiego obrazu.
• Jeśli telewizor ma zielone wejście komponentowe, które akceptuje również kompozytowe, sprawdź menu; wiele telewizorów oznacza je jako AV lub Video i akceptuje tam żółty wtyk.
• Jeśli telewizor ma tylko HDMI, potrzebny jest konwerter analogowo-HDMI. Konwertery kompozytowe na HDMI i komponentowe na HDMI to aktywne urządzenia; konwertują sygnał analogowy na cyfrowy. Pasywny wtyk RCA-HDMI nie istnieje w działającej formie.
• Konwerter RCA na HDMI musi pasować do źródła: wejście kompozytowe, wyjście kompozytowe; wejście komponentowe, wyjście komponentowe. Niektóre urządzenia akceptują oba, z przełącznikiem.
• W przypadku wyświetlaczy VGA lub DVI pytanie o konwersję analogowo-cyfrową jest takie samo, a opcje opisano w VGA i DVI dzisiaj: podłączanie starszych monitorów.

Sygnał kompozytowy lub komponentowy przekonwertowany na HDMI to nadal standardowa rozdzielczość lub co najwyżej 1080i. Konwerter nie dodaje szczegółów. Zmienia tylko złącze i typ sygnału, aby wyświetlacz mógł się zsynchronizować.

Budowa kabla i długość

Kompozytowe i komponentowe wideo przesyłane są kablem koncentrycznym 75 omów, tej samej impedancji co telewizja kablowa i SDI. Wtyk RCA nie jest złączem 75 omów w taki sposób jak BNC, ale przy częstotliwościach analogowego wideo niedopasowanie jest tolerowane. W przypadku krótkich odcinków zwykłe ekranowane przewody RCA działają. W przypadku dłuższych odcinków użyj kabla z prawdziwym przewodem środkowym 75 omów i solidnym ekranem, i trzymaj trzy przewody komponentowe razem, aby zbierały te same zakłócenia.

Przewody audio RCA są często wykonane z cienkich, wysokorezystancyjnych przewodów środkowych i lekkiego ekranowania. Przeniosą sygnał kompozytowy wideo na krótkim dystansie, ale nie są kablem wideo. Jeśli obraz wykazuje duchy, utratę kolorów lub przewijanie, kabel jest częstym podejrzanym.

Co idzie nie tak

• Podłączanie żółtego wtyku kompozytowego do zielonego gniazda komponentowego. Niektóre telewizory to akceptują, wiele nie, a obraz może być czarno-biały lub całkowicie nieobecny.
• Zamiana wtyków Pb i Pr. Obraz pojawia się z błędnymi kolorami, często z silnym zielonym lub magenta odcieniem.
• Używanie zwykłego przewodu stereo RCA do kompozytowego wideo. Może działać na krótkim dystansie i zawieść na dłuższym.
• Zakładanie, że kabel SCART przenosi RGB. Wiele przenosi tylko kompozytowe.
• Kupowanie pasywnego adaptera RCA-HDMI. Nie ma czegoś takiego jak pasywny kabel analogowo-HDMI; konwersja jest aktywna i wymaga zasilania.
• Oczekiwanie, że komponentowe osiągnie 1080p. Komponentowe jest specyfikowane do 1080i; 1080p przez analog nie jest częścią formatu.
• Prowadzenie kompozytowego i komponentowego obok siebie i mieszanie przewodów. Oznacz oba końce.

Wybór między nimi

Jeśli źródło i wyświetlacz mają wejścia komponentowe, użyj komponentowego. To lepszy format analogowy i obsługuje progresywne skanowanie oraz 1080i. Jeśli dostępne jest tylko kompozytowe, użyj kompozytowego i zaakceptuj standardową rozdzielczość. Jeśli wyświetlacz ma tylko HDMI, użyj aktywnego konwertera dopasowanego do formatu źródła. W przypadku źródeł i wyświetlaczy cyfrowych wersja HDMI ma większe znaczenie niż kolor kabla, a różnice opisano w HDMI 1.4, 2.0, 2.1 i 2.2: wyjaśnienie wersji.

W przypadku CRT lub wczesnego panelu płaskiego S-Video lub RGB przez SCART może być lepszym wyborem w standardowej rozdzielczości niż kompozytowe. W przypadku nowoczesnego panelu płaskiego bez analogowych wejść konwerter jest jedyną drogą, a wynik jest ograniczony przez źródło, nie przez konwerter.