Composiet vs component video: RCA-kabels vergeleken

Composiet en component video zijn beide analoge formaten die via RCA-pluggen lopen, en de pluggen zien er identiek uit. Het verschil zit in wat elke kabel draagt. Composiet stuurt alle beeldinformatie door één centrale geleider, waardoor kleur en helderheid door elkaar lopen en het beeld standaarddefinitie is. Component splitst het beeld in drie signalen over drie afzonderlijke kabels, waardoor helderheid en kleur gescheiden blijven en progressieve aftasting en hoge definitie tot 1080i mogelijk zijn. Als je een dvd-speler, een spelcomputer of een settopbox op een scherm aansluit, bepaalt het gekozen formaat het beste beeld dat je kunt krijgen.

Wat composiet video draagt

Composiet video is één gele RCA-plug. Het signaal bevat de luminantie (helderheid) en de chrominantie (kleur) gecombineerd, plus synchronisatiepulsen. Omdat alles één geleider deelt, moet het scherm de onderdelen weer scheiden, en dat filteren verzacht fijne details en kan dot crawl en kleurranden bij scherpe randen veroorzaken. Composiet is alleen standaarddefinitie. Het is de kleinste gemene deler onder analoge videoaansluitingen en degene die het vaakst aanwezig is op een zeer oude tv, videorecorder of console.

De rode en witte RCA-pluggen naast de gele zijn geen video. Ze dragen analoog stereogeluid, elk één kanaal, op consumentenniveau van -10 dBV. Een geel-rood-witte kabel is dus één composiet videoaansluiting plus twee audioaansluitingen, en de drie pluggen zijn niet uitwisselbaar ook al passen de connectoren. Voor de audiokant wordt dezelfde RCA-plug gebruikt voor coaxiale S/PDIF, maar dat is een digitaal 75 ohm-signaal en zou een 75 ohm-kabel moeten gebruiken in plaats van een gewone audiokabel. Meer over die pluggen staat in audio cable types: XLR, TRS, TS, RCA and 3.5 mm.

Wat component video draagt

Component video, geschreven als YPbPr, gebruikt drie RCA-pluggen, meestal groen, blauw en rood gekleurd. De groene plug draagt het Y-signaal, dat helderheid en synchronisatie is. De blauwe plug draagt Pb, het verschil tussen blauw en helderheid. De rode plug draagt Pr, het verschil tussen rood en helderheid. Omdat helderheid op een eigen geleider reist, hoeft het scherm die niet uit een gecombineerd signaal te filteren, waardoor randen scherper blijven en kleurdetails zuiverder zijn.

Component is analoog, maar ondersteunt progressieve aftasting en resoluties tot 1080i. Op een dvd-speler of een vroege HD-settopbox is het vaak de beste analoge uitgang die beschikbaar is. De drie videopluggen gaan soms vergezeld van nog twee RCA-pluggen voor stereogeluid, wat een bundel van vijf pluggen oplevert. De kleuren zijn een conventie, geen standaard: wat telt is dat elke plug in de bijbehorende jack gaat.

S-Video en SCART vergeleken

S-Video gebruikt een 4-pins mini-DIN-connector en scheidt luminantie van chrominantie, wat het meeste dot crawl en kleurranden van composiet verwijdert. Het is nog steeds standaarddefinitie, maar op een CRT of een vroeg flatpanel is het een zichtbare verbetering ten opzichte van een gele RCA-plug. S-Video vs composiet is dus een kwestie van of de bron en het scherm beide de ronde 4-pins aansluiting hebben; als dat zo is, gebruik die.

SCART is een 21-pins Europese connector die composiet, S-Video of RGB kan dragen, afhankelijk van hoe de kabel en de apparatuur zijn bedraad. RGB via SCART is het beste analoge standaarddefinitiebeeld dat beschikbaar is op Europese tv’s en settopboxen, beter dan composiet en meestal beter dan S-Video. Een SCART-kabel kan volledig bedraad zijn of alleen composiet dragen, dus controleer wat de bron daadwerkelijk uitstuurt voordat je RGB aanneemt.

Oude consoles en spelers op een moderne tv aansluiten

Moderne tv’s hebben vaak helemaal geen analoge video-ingangen. De praktische route hangt af van wat het oude apparaat uitstuurt en wat de tv accepteert.

• Als de tv een gele RCA-ingang heeft, werkt een composietkabel direct. Verwacht standaarddefinitie en een zacht beeld.
• Als de tv een groene componentingang heeft die ook composiet accepteert, controleer het menu; veel toestellen labelen die als AV of Video en accepteren de gele plug daar.
• Als de tv alleen HDMI heeft, is een analoog-naar-HDMI-converter nodig. Composiet-naar-HDMI- en component-naar-HDMI-converters zijn actieve apparaten; ze zetten het analoge signaal om naar digitaal. Een passieve RCA-naar-HDMI-plug bestaat niet in werkende vorm.
• Een RCA-naar-HDMI-converter moet bij de bron passen: composiet in, composiet uit; component in, component uit. Sommige eenheden accepteren beide, met een schakelaar.
• Voor VGA- of DVI-schermen is de analoog-naar-digitaal-vraag dezelfde, en de opties staan in VGA and DVI today: connecting older monitors.

Een composiet- of componentsignaal dat naar HDMI is geconverteerd, is nog steeds standaarddefinitie of op zijn best 1080i. De converter voegt geen detail toe. Hij verandert alleen de connector en het signaaltype zodat het scherm erop kan synchroniseren.

Kabelconstructie en lengte

Composiet en component video worden vervoerd over 75 ohm coaxkabel, dezelfde impedantie die voor kabel-tv en SDI wordt gebruikt. De RCA-plug is geen 75 ohm-connector zoals een BNC, maar bij analoge videofrequenties is de misaanpassing tolereerbaar. Voor korte afstanden werken gewone afgeschermde RCA-kabels. Voor langere afstanden gebruik je een kabel met een echte 75 ohm middengeleider en een zware afscherming, en houd je de drie componentkabels bij elkaar zodat ze dezelfde interferentie oppikken.

Audio-RCA-kabels zijn vaak gemaakt met dunne, hoogohmige middengeleiders en lichte afscherming. Ze geven een composiet videosignaal over een korte afstand door, maar het zijn geen videokabels. Als het beeld ghosting, kleurverlies of rollen vertoont, is de kabel een veelvoorkomende verdachte.

Wat er misgaat

• De gele composietplug in de groene componentjack steken. Sommige tv’s accepteren het, veel niet, en het beeld kan zwart-wit zijn of helemaal ontbreken.
• De Pb- en Pr-pluggen omwisselen. Het beeld verschijnt met verkeerde kleuren, vaak met een sterke groene of magenta tint.
• Een gewone stereo-RCA-kabel voor composiet video gebruiken. Het kan werken over een korte afstand en falen over een langere.
• Aannemen dat een SCART-kabel RGB draagt. Veel dragen alleen composiet.
• Een passieve RCA-naar-HDMI-adapter kopen. Een passieve analoog-naar-HDMI-kabel bestaat niet; de conversie is actief en heeft stroom nodig.
• Verwachten dat component 1080p haalt. Component is gespecificeerd tot 1080i; 1080p via analoog hoort niet bij het formaat.
• Composiet en component naast elkaar leggen en de kabels door elkaar halen. Label beide uiteinden.

Kiezen tussen beide

Als de bron en het scherm beide componentingangen hebben, gebruik component. Het is het betere analoge formaat en ondersteunt progressieve aftasting en 1080i. Als alleen composiet beschikbaar is, gebruik composiet en accepteer standaarddefinitie. Als het scherm alleen HDMI heeft, gebruik een actieve converter die bij het bronformaat past. Voor digitale bronnen en schermen is de HDMI-versie belangrijker dan de kleur van de kabel, en de verschillen staan in HDMI 1.4, 2.0, 2.1 and 2.2: versions explained.

Voor een CRT of een vroeg flatpanel kunnen S-Video of RGB via SCART een betere standaarddefinitie-keuze zijn dan composiet. Voor een modern flatpanel zonder analoge ingangen is de converter de enige route, en het resultaat wordt beperkt door de bron, niet door de converter.