Jak zaciskać złącze RJ45 krok po kroku

Zaciśnięcie wtyku RJ45 na kablu kategorii to krótka robota z wąskim marginesem błędu: zdejmij około 25 mm (1 in) płaszcza, rozkręcenie par ogranicz do nie więcej niż 13 mm (0,5 in), ułóż przewody według T568A lub T568B, przytnij je prosto do około 13 mm (0,5 in), wepchnij je do końca, tak aby płaszcz znalazł się we wtyku pod językiem odciążającym, i zamknij narzędzie. Sam „RJ45” to właściwie złącze modularne 8P8C - 8 pozycji, 8 styków. Popełnij błąd na którymkolwiek z tych etapów, a łącze albo w ogóle nie zadziała, albo wynegocjuje niższą prędkość, niż kabel może przenieść.

Narzędzia i wtyk dopasowany do kabla

Potrzebujesz narzędzia do zaciskania z matrycą 8P8C, ściągacza do kabla lub ostrego noża używanego ostrożnie oraz obcinarki. Narzędzie, które także tnie i zdejmuje płaszcz, oszczędza manipulacji, ale liczy się matryca: musi jednocześnie docisnąć wszystkie osiem styków i zamknąć język odciążający na płaszczu.

Wtyki nie są wymienne:

Wtyk przejściowy RJ45 łatwiej założyć, bo widzisz kolejność przewodów z przodu wtyku przed zaciśnięciem, a potem obcinasz końcówki równo. Nie zastępuje to właściwych styków: wtyk przejściowy nadal musi być wersją do żył jednodrutowych lub linkowych, dopasowaną do kabla.

Rozmiar żyły też ma znaczenie. Cat5e to zwykle 24 AWG, Cat6 to 23 lub 24 AWG, Cat6a to 23 AWG; patchcordy mają od 24 do 26 AWG, a cienkie patchcordy 28 AWG. Wtyk, którego szczeliny stykowe są dopasowane do jednego zakresu, może nie zamykać się niezawodnie na innym. Aluminium powlekane miedzią (CCA) w ogóle nie spełnia standardów kategorii TIA - ma wyższą rezystancję, jest kruche przy zginaniu i nagrzewa się bardziej pod PoE - więc nie ma sensu go zaciskać.

TIA zaleca fabrycznie wykonane patchcordy. Zaciskaj własne do naprawy, nietypowej długości lub jednorazowego odcinka, a patchcordy kupuj do wszystkiego, co jest wtykane i wyjmowane.

Jednodrutowy czy linkowy: najpierw wybierz kabel

Kabel stały w ścianie to miedź jednodrutowa, bo jest wciskany do gniazd i paneli i się nie porusza. Patchcordy to miedź linkowa, bo się zginają. Oba potrzebują różnych wtyków, a wybór kabla zmienia zachowanie gotowego zestawu. Różnice w elastyczności, rezystancji i miejscu zastosowania opisano w solid vs stranded Ethernet cable.

Wybierz T568A lub T568B

Oba schematy różnią się tylko zamianą par pomarańczowej i zielonej. Oba działają identycznie. Stosuj jeden schemat na obu końcach każdego kabla w budynku.

TIA-568 wskazuje T568A jako schemat preferowany, wymagany w pracach dla rządu federalnego USA; T568B jest szeroko stosowany w instalacjach komercyjnych w USA. Pełne porównanie znajdziesz w T568A vs T568B.

10BASE-T i 100BASE-TX używają pinów 1, 2, 3 i 6 - dwóch par. 1000BASE-T i szybsze używają wszystkich czterech par, więc pojedynczy źle podłączony przewód, który toleruje łącze 100 Mbps, zatrzyma łącze Gigabit.

Krok po kroku

1. Odetnij kabel równo i zdejmij około 25 mm (1 in) płaszcza zewnętrznego. Nie nacinaj izolacji przewodów.
2. Rozkręć pary i ułóż przewody według T568A lub T568B. Rozkręconą część ogranicz do nie więcej niż 13 mm (0,5 in) dla Cat5e i wyższych - TIA-568 ustala ten limit, bo rozkręcone przewody tracą redukcję zakłóceń, którą zapewnia para.
3. Spłaszcz i wyprostuj przewody w kolejności, a następnie przytnij je prosto do około 13 mm (0,5 in), tak aby płaszcz wszedł do wtyku i został uchwycony przez język odciążający.
4. Wsuń przewody do wtyku, zachowując kolejność. Wciskaj, aż płaszcz znajdzie się we wtyku, a każdy przewód pod swoim stykiem.
5. Sprawdź kolejność jeszcze raz według tabeli powyżej, patrząc na wtyk od strony styków.
6. Zamknij narzędzie do zaciskania do końca. Powinno wcisnąć styki w przewody i zamknąć język odciążający na płaszczu jednym ruchem.
7. Odetnij końcówki wtyku przejściowego równo z przodem wtyku.
8. Powtórz na drugim końcu z tym samym schematem.

Testowanie przed instalacją

Tester ciągłości lub wiremap wykrywa przerwy, zwarcia, skrzyżowane przewody i odwrócone pary. Nie wykryje pary rozdzielonej - przewodu zamienionego między dwiema parami - bo to przechodzi prosty test ciągłości i ujawnia się tylko na testerze mierzącym przesłuch. Testery kwalifikacyjne sprawdzają, czy łącze przenosi daną prędkość; testery certyfikacyjne mierzą łącze względem limitów kategorii TIA (straty wtrąceniowe, NEXT, straty odbiciowe) i tylko one dowodzą, że łącze spełnia Cat6 lub Cat6a. TDR pokazuje odległość do usterki. Różnice między tymi klasami przyrządów opisano w Ethernet cable testers.

Testuj każdy kabel, zanim trafi do ściany lub szafy. Kabel, który zawiedzie po instalacji, kosztuje znacznie więcej do wymiany niż do sprawdzenia.

Co idzie nie tak i co nie zadziała

Kabel jest martwy. Typowe przyczyny to przewody niedociśnięte do końca we wtyku, jeden przewód pod niewłaściwym stykiem lub niedomknięte narzędzie. Odetnij koniec i zaciśnij nowy wtyk, zamiast próbować zamknąć ten sam jeszcze raz.

Kabel działa przy 100 Mbps, ale nie przy 1 Gbps. 100BASE-TX używa dwóch par; 1000BASE-T używa wszystkich czterech. Przewód źle podłączony, rozdzielony między pary lub zbyt rozkręcony może przejść przy 100 Mbps i zawieść przy Gigabit. Zarób oba końce ponownie.

Wtyk nie trzyma płaszcza. Płaszcz musi znaleźć się we wtyku pod językiem odciążającym. Jeśli przewody przycięto za krótko, język zamyka się na gołych przewodach i kabel rozrywa się pod obciążeniem.

Zły wtyk do kabla. Wtyk do żył linkowych na kablu jednodrutowym albo wtyk do żył jednodrutowych na patchcordzie linkowym daje przerywany styk. Dopasuj wtyk do typu żyły.

Rozkręcenie powyżej 13 mm (0,5 in). Para traci odporność na zakłócenia na tej długości. Na krótkim patchcordzie może jeszcze działać; na długim odcinku ujawnia się jako błędy lub nieudana certyfikacja.

Wtyk ekranowany na kablu nieekranowanym albo ekran bez uziemienia. System ekranowany wymaga ekranowanych gniazd, wtyków i paneli oraz uziemienia przez sprzęt. Ekran przerwany lub nieuziemiony nie daje korzyści i może zbierać zakłócenia.

Promień gięcia i siła ciągnięcia. Promień gięcia przy instalacji dla 4-parowego UTP to co najmniej 4 razy zewnętrzna średnica kabla; maksymalna siła ciągnięcia to 25 lbf (110 N). Kabel mocno ciągnięty lub ostro zgięty może przejść test wiremap i nadal zawieść pod względem wydajności.

Odstęp od instalacji elektrycznej. NEC wymaga co najmniej 50 mm (2 in) między kablem telekomunikacyjnym a przewodami zasilającymi, chyba że oddziela je bariera, oraz krzyżowania kabli zasilających pod kątem prostym. Same prace elektryczne to zadanie dla licencjonowanego elektryka.

Kable krosowane i rollover to inne zadania. Kabel krosowany to T568A na jednym końcu i T568B na drugim; Auto-MDI-X wykrywa i zamienia pary elektronicznie, a ma go prawie każdy port Gigabit i szybszy, więc kable krosowane są dziś rzadko potrzebne. Kabel rollover (konsolowy) odwraca wszystkie osiem pinów od końca do końca (1 do 8, 2 do 7 itd.) i jest używany z adapterem RJ45-DB9 w portach konsolowych w stylu Cisco; wiele nowszych urządzeń ma zamiast tego port konsolowy USB.

Limity długości i kategorii, których musi przestrzegać gotowy kabel

Limit kanału 100 m (328 ft) dotyczy każdej prędkości od 10 Mbps do 10 Gbps przy dopasowanej kategorii i wynika ze strat sygnału oraz synchronizacji. Składa się z do 90 m (295 ft) łącza stałego - kabla poziomego w ścianie - plus do 10 m (33 ft) patchcordów i przewodów sprzętowych.

Cat6 jest klasy do 250 MHz i przenosi 1 Gbps do 100 m; 10GBASE-T działa do 55 m (180 ft), a nawet do 37 m (121 ft), gdy wiele kabli biegnie razem w wiązce i narasta przesłuch obcy. Cat6a jest klasy do 500 MHz i przenosi 10 Gbps na pełne 100 m (328 ft). Cat7 (ISO/IEC Class F) jest klasy do 600 MHz z każdą parą ekranowaną osobno, ale nie jest kategorią TIA, a jego standardowe złącza to GG45 i TERA - patchcordy „Cat7” z wtykami RJ45 nie są standardowym kanałem Cat7 i działają tak, jak pozwala na to złącze RJ45. Cat8 jest klasy do 2000 MHz dla 25GBASE-T i 40GBASE-T na kanale do 30 m (98 ft) z dwoma złączami, przeznaczonym do łączy switch-serwer wewnątrz centrów danych.

Dla kabla wykonanego na miejscu praktyczna odpowiedź to Cat6 lub Cat6a z dopasowanym wtykiem, zarobiony według tego samego schematu na obu końcach, przetestowany przed instalacją i oznaczony na obu końcach zgodnie z ANSI/TIA-606.